Wat is een hard fork?

Deel dit artikel

In de informatica is een fork een normaal begrip. Er zijn verschillende soorten forks. In dit artikel lees je meer over hard forks in cryptocurrency.

Een hard fork in cryptowereld kan je het beste visualiseren door een afsplitsing van de originele blockchain. Dat vergt wel wat uitleg.

Een blockchain is een grootboek om transacties in bij te houden. Naast de blockchain is er ook het protocol, hierin staan alle regels van een coin. Denk bijvoorbeeld aan hoe groot een blok van bitcoin mag zijn.

Dit protocol wordt gesteund door alle nodes en miners die aangesloten zijn op het netwerk. Wordt een verandering in de regels voorgesteld? Dan is het aan die nodes en miners om die update van het protocol te accepteren.

Maar er kan altijd een meningsverschil zijn. Dan is de kans groot dat de ene groep de nieuwste update wel accepteert en de andere groep niet. Dit leidt dan tot een splitsing in de blockchain. Voor beide gevallen is immers draagvlak.

Maar welke is dan de echte blockchain? In de meeste gevallen stappen alle gebruikers over naar de nieuwe blockchain en sterft de oude versie een langzame dood. Maar dit is lang niet altijd het geval. Zo kan het zijn dat beide blockchains genoeg ondersteuning van hun community krijgt. Dan hebben beide blockchains bestaansrecht. En dat is een mooi bruggetje naar het volgende onderwerp.

 

Zijn er bekende hard forks?

Er zijn veel bekende hard forks. De twee bekendste zijn die van Ethereum en Bitcoin.

 

Ethereum: de DAO hard fork

Op 20 juli 2016 onderging het Ethereum-netwerk een hard fork. Dit is een van de meest besproken hard forks in de korte geschiedenis van crypto currencty.

De splitsing van de blockchain gebeurde nadat het DAO-project gehacked was. Dit is een soort transactiesysteem bovenop de blockchain van Ethereum.

De bedoeling van DAO was om het voor investeerders mogelijk te maken om DAO-tokens om te zetten in ether, zo kunnen investeerders en beleggers kunnen een oproep tot financiering in trekken. Dit ging op basis van smart contracts en bleek een enorme bug te zijn.

Een hard fork was noodzakelijk omdat het Ethereum-netwerk geen ruimte laat voor een soft fork, wederom een bug.

En dus werd er gestemd over een hard fork. De geldige blockchain zou de DAO hack-transactie weigeren en de tokens en ether aan investeerders teruggeven.

Uiteindelijk stemde 89% van de blockchain-leden van Ethereum stemde vóór de harde vork en een terugkeer van de coins.

De rest van de gemeenschap splitste zich af om de oude, onveranderlijke keten te ondersteunen. Zij geloofden in ‘Code is law’ ofwel we moeten maar leven met de gevolgen van een slecht geschreven smart contract. Ze noemden de nieuwe keten Ethereum Classic.

Bitcoin en Bitcoin Cash

Een andere bekende hard fork vond plaats op 1 augustus 2017. Eigenlijk nog vrij recent dus. Op die dag splitste de bitcoin blockchain bij block #478559 in twee blockchains. Een groep developers waren (en zijn nog steeds) van mening dat de regels van het Bitcoin protocol aangepast moesten worden. Het voorstel: het vergroten van de blokgrootte van 1MB naar 8MB. Het idee hierachter is dat er zo meer transacties in een blok passen en er dus meer transacties tegelijkertijd gedaan kunnen worden. In dit artikel gaan we verder niet in op de verschillende argumenten maar deze hard fork zorgde wel voor het ontstaan van bitcoin cash.

 

Hoe wordt besloten welke blockchain draagvlak heeft?

Na een hard fork kan het dus zijn dat maar één chain overleefd en de ander afsterft. In het geval van bitcoin cash bleken allebei de crypto’s veel draagvlak te hebben om te overleven.

 

Dit komt voor een groot deel door miners en nodes. Als een overgrote meerderheid van de miners besluit om de nieuwe regels te accepteren en deze te verwerken in de nieuw geminede blokken, dan is de kans op overleven heel groot. De volgende stap is dan dat een groot deel van de nodes deze nieuwe blokken ook accepteert. Miners en nodes vertegenwoordigen bijna alle computerkracht op het netwerk dus hun stem is doorslaggevend, toch?

Niet helemaal. Je kan de rol van exchanges, wallets, brokers en reguliere gebruikers niet onderschatten. Miners maken namelijk veel kosten. Dit betalen ze met winst uit het vinden van blokken en met ontvangen transactiefees. Als er geen vraag is van gebruikers naar een bepaalde munt, dan kunnen miners hun rekeningen niet betalen. Ze ontvangen immers nauwelijks transactiefees en de waarde (in euro of dollar) van de beloning voor de gevonden blokken is dan lager.

 

Krijg je gratis munten?

Had je ten tijde van deze hard fork bitcoin? Bij een hard fork worden alle private keys en alle munten die daarbij horen, gekopieerd naar de nieuwe blockchain. Als je dus in het bezit bent van jouw private key (en de bijbehorende bitcoin), bezit je dezelfde hoeveelheid munten op zowel de oude als de nieuwe blockchain.

Dat betekent overigens niet dat de waarde van je portfolio verdubbelt. Iedere cryptomunt heeft na een hard fork een eigen waarde, gebaseerd op vraag en aanbod in de markt. Er zijn zelfs beurzen die hier eerder op inspelen, waardoor je kan handelen met die geforkte munten voordat de fork ook maar heeft plaatsgevonden.

Daarover gesproken, of je gratis munten zo makkelijk kan claimen hangt ook af van waar je je coins bewaart. Het maakt niet uit of je je coins bewaart in een online, software of hardware wallet, controleer altijd bij de fabrikant of softwarebouwer hoe zij omgaan met de hard fork.

Dat geldt ook zeker voor als je je crypto’s op de beurs laat staan. Kijk op de website of social media van de beurs hoe zij omgaan met de hard fork. Meestal zijn beurzen hier heel klantvriendelijk in. Er valt immers geld aan te verdienen.

 

Bewaar je bitcoin bij voorkeur in een hardware wallet

Dit raden wij je altijd aan, maar met name bij een hard fork kan dit handig zijn. Wanneer een nieuwe munt voldoende vertrouwen heeft verkregen in de markt, brengen hardware wallets zoals de Ledger Nano S en de TREZOR vaak een splitting tool uit. Dit is een update in de huidige software waarmee je je bitcoins kunt splitsen in bitcoins en de nieuwe munt.


Geduld is veiliger

Maak je in de eerste dagen na een hard fork een transactie met de nieuwe cryptomunt? Dan kan je mogelijk slachtoffer worden van een zogeheten replay attack.

Dit kan het beste uitgelegd worden aan de hand van een voorbeeld:

Bij een splitsing worden gegevens uit de oude blockchain gekopieerd naar de blockchain van de nieuwe munt. Maak je een transactie met coins van het nieuwe netwerk, dan kunnen hackers de transactiegegevens van deze overboeking kopiëren naar het oude netwerk.

Hackers kunnen deze transactiegegevens vervolgens gebruiken om crypto uit je wallet te halen. Ontvangstadressen zijn over het algemeen anoniem, waardoor miners niet kunnen zien dat het om een gehackte transactie gaat.

Vaak is dit probleem na enkele dagen opgelost, door een zogeheten replay protection. Dit is een aanpassing in het algoritme van de nieuwe munt waardoor een replay attack onmogelijk wordt gemaakt.

Kijk ook uit met diensten van derden

Dit kunnen namelijk scams zijn. Ons advies is om te wachten tot je wallet ondersteuning biedt voor de nieuwe munt, of totdat je bij een betrouwbare exchange je munten kan claimen. Bij twijfel kan je natuurlijk altijd contact met ons opnemen.

Deel dit artikel